۱ فروردین ۱۳۸۶
سال نو مبارک
۲۹ اسفند ۱۳۸۵
سالی که نکوست از بهارش پیداست
الان هم که قطعنامه دوم شورای امنیت در دستور کار سازمان ملل قرار گرفته است به نظر می رسد سالی که نکوست از بهارش پیداست. تعطیلات فرا می رسد و فتیله اخبار روزنامه ها و خبرگزاری های ایرانی پایین کشیده می شود ولی زمانی که مردم از مسافرت بازگردند تازه متوجه می شوند که شادی ها را باید به کناری نهاده و فکری برای آینده خود نمایند. البته اگر راه چاره ای برای آنها مانده باشد
تمام زمینه ها مهیا شده تا تحریم ها علیه ایران تشدید شود و سفر محمود احمدی نژاد تنها یک مسافرت تفریحی در تعطیلات عید برای یک دولتمرد است، چرا که اعضای حاضر در شورای امنیت تنها نماینده پایتخت های خود هستند و پیشتر موافقت مقامات عالیه خود را برای تصویب قطعنامه جدید علیه ایران کسب کرده اند. از این رو سخنرانی رییس جمهوری ایران چه محلی از اعراب خواهد داشت؟
شاید آقای احمدی نژاد قصد دارد حال، خوب یا بد، وارد تاریخ ایران شده است با ساختار شکنی های خود جایی نیز در گوشه ای از صفحات تاریخ معاصر جهان برای خود دست و پا کند. اما آنچه که اکنون بیشترین آسیب را به خود دیده است منافع ملی و آینده ایران زمین است که به هیچ انگاشته می شود و سایه جنگ روز به روز بیشتر بر سر آن گسترده می شود. اگر جنگی شود و زیر ساخت های کشورنابود شود چند سال دیگر باید عقبگرد کرد تا به جایی که امروز هستیم برسیم. مسئول کیست؟ احمدی نژاد یا رهبر جمهوری اسلامی؟
قضاوت در این زمینه به عهده خوانندگان است
۳ بهمن ۱۳۸۵
اخبار داغ در زمستان سرد ایران
اوضاع ایران در مرحله حساسی قرار دارد و به رغم زمستان سرد بازار اخبار کشور در رسانه های خارجی بسیار داغ است. به جرات کمتر رسانه ای را می توان یافت که در طول شبانه روز خبری از ایران را در سر خط اخبار خود نداشته باشد. تمام این تحولات نیز به یمن ظهور فردی آتشین مزاج و پرحرف به نام محمود احمدی نژاد است که امروز نام ایران را به بازی های خود پیوند داده استاز سوی دیگر پرونده هسته ای به زمین بازی پاره ای از دولتمردان جمهوری اسلامی تبدیل شده که در آن توپ منافع ملی هر از چند گاهی به اوت پرتاب شده و مردم تنها تماشاچی یا حداکثر توپ جمع کننده آن هستند که فقط باید فریاد بزنند که انرژی هسته ای حق مسلم ماست
فضای سیاسی و رسانه ای کشور با محدودیت ها، فیلتر کردن سایت های اینترنتی و بگیر و ببند های مطبوعاتی و روزنامه نگاران چنان تنگ شده است که نه تنها دود آن به چشم مردم و شهروندانی که براساس قانون اساسی جمهوری اسلامی حقوق بسیاری دارند می رود بلکه این باور نیز برای حاکمان ایجاد شده است که اخبار فیلتر شده برای جامعه، حقایق مسلم هستند و دنیا نمی تواند هیچ اقدامی علیه ایران انجام دهد
از این روست که پیش از تصویب قطعنامه 1737 مدام در بوق و کرنا می شد و به مردم اطمینان قلبی داده می شد که پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت نخواهد رفت و اجماع جهانی حاصل نمی شود اما زمانی که قطعنامه تصویب شد اعلام گردید که قطعنامه مبنای حقوقی ندارد و « کاغذ پاره ای » بیش نیست
اکنون که تمام اخبار و جهت گیری جهانی به سمت تحریم و حملات نظامی پیش می رود سخن از آن است که اینها جنگ روانی بیش نیست و اعتباری ندارد. به نظر می رسد که در هر دو طرف ایران و آمریکا تندروهایی وجود دارند که بنا دارند ضعف های خود در عرصه داخلی را با درگیری در سطح جهانی لاپوشانی کرده و تهدید های فرضی را واقعی جلوه دهند
محمود احمدی نژاد که با شعار آوردن نفت بر سر سفره مردم و شعار های پوپولیستی روی کار آمد در یکسال و نیم گذشته نه تنها کمترین موفقیت اقتصادی داشته است بلکه سبب فرار گسترده سرمایه های داخلی و خارجی، بیکاری اقشار تحصیلکرده و اخیرا موج گرانی ها شده است که حرف و حدیث های پیرامون آن سبب استهزای مردم و سیاسیون شده است
از این روست که وی و تیم هسته ای جمهوری اسلامی با فرافکنی مشکلات و درست کردن لولوی هسته ای در پی پوشاندن ضعف های مدیریتی و ناکامی های جمهوری اسلامی هستند. این نظام که در دهه 1360 و به یمن جنگ با عراق و سرکوب و کشتار مخالفان خود پایه های خود را تحکیم بخشید همواره یا در بحران به سر برده است و یا خود در عرصه منطقه ای و جهانی بحران ساز بوده است
اما همواره بحران با بحرانی تازه تر فرونشانده شده است. به نظر می رسد که جمهوری اسلامی به نهایت ظرفیت خود رسیده است و همچنان که رژیم شاه در سال های 1355 تا 1357 به رغم قدرت برتر نظامی و پول بادآورده نفت به سرعت رو به زوال رفت زمان برای این نظام تئوکراسی به ساعت صفر نزدیک می شود و با حمله نظامی خارجی یا تنش های داخلی دچار فروپاشی شود. ولی کاش ایران عزیز در این میانه آسیب نبیند
۱۳ مهر ۱۳۸۵
نيويورك تايمز: افزايش تنش بين ميانه روها و نظاميان در ايران
در اين گزارش با اشاره به بندهايي از نامه رهبر سابق جمهوري اسلامي ايران آمده است : انتشار نامه در اين شرايط بيانگر افزايش تنش بين ميانه روهاي حكومتي به رهبري هاشمي رفسنجاني و آن دسته ازعناصر نظامي است كه در حال گسترش قدرت و نفوذ خود در دولت احمدي نژاد هستند.
نيويورك تايمز به نقل از " محمد عطريانفر " از افراد نزديك به هاشمي مي نويسد آقاي رفسنجاني بسيار نگران است چرا كه احساس مي كند افراد نظامي و امنيتي در حال افزايش قدرت خود هستند و مي خواهند روحانيون را با مقصر جلوه دادن آنها به خاطرخسارت هاي ناشي از جنك از دور خارج كنند.
به گفته نويسنده نيويورك تايمز، انتشار اين نامه فرصتي را براي صداهاي ميانه رو فراهم كرده تا با مقايسه شرايط امروز ايران و زمان جنگ با عراق نسبت به پيامدها و خسارت هاي رويارويي با سازمان ملل متحد هشدار دهند.
متن كامل مقاله را در اينجا ببينيد
۱۱ مهر ۱۳۸۵
كارشناسان سياسي دنيا از تهاجم نظامي عليه ايران مي گويند
روزنامه آمريكايي سان فراسيسكو كرونيكل در شماره اول اكتبر خود ديدگاه كارشناسان بين المللي را درباره حمله نظامي ايالات متحده به جمهوري اسلامي ايران منتشر كرده است. اين كارشناسان كه در حوزه هاي مختلف بين المللي مطالعه يا كار كرده اند براساس نزديكي به مراكز قدرت در آمريكا و يا آشنايي با ساختار سياسي ايران پيرامون برنامه اتمي تهران اظهار نظر كرده اند كه بخش اول آن را در زير مي خوانيد.
در اينجا ديدگاه هاي عباس ميلاني ( مدير برنامه مطالعات ايراني در دانشگاه استنفورد و همكار پروژه دمكراسي ايران در موسسه هوور ) ، ريچارد آندرس( استاد مدرسه مطالعات هوايي و فضايي پيشرفته و فارغ التحصيل مدرسه استراتژي هاي نيروي هوايي و فضايي آمريكا ) و بنت رامبرگ ( نويسنده كتاب " نيروگاه برق اتمي به مثابه سلاحي براي دشمن " ) را ملاحظه خواهيد كرد. در روزهاي آينده بخش هاي ديگري از ديدگاه هاي كارشناسان در اختيار علاقمندان به مسائل ايران قرار خواهد گرفت.
منطق ساده ای به ما می گوید که گزینه جنگ اشتباه است. اگر برنامه اتمی ایران صلح آمیز باشد ایالات متحده آمریکا بر اساس اطلاعات غلط به کشور مسلمان دیگری حمله خواهد کرد. صدها ، اگر نگوئیم هزاران، ایرانی بی گناه کشته خواهند شد. این حمله عناصر بنیادگرا را در درون رژیم تقویت می کند و تتمه دمکراسی را بر باد خواهد داد.
اگر فرض کنیم که هدف رژیم ایران دستیابی به بمب است ، حمله به این کشور مشکلی را حل نمی کند. رژیم بویژه با وجود یک جمعیت ناراضی ، نیازمند دستیابی به بمب هسته ای برای امنیت خودش است. اگر رژیم مورد حمله قرار گیرد محتملا مردم به دور آن حلقه خواهند زد و بدین ترتیب ملاها امنیتی را که امیدوارند از طریق بمب بدست آورند از این مسیر کسب خواهند کرد.
دمکراسی تنها راه حل مشکل اتمی ایران است و تهاجم نظامی می تواند برای این دمکراسی مرگبار باشد.
ریچارد آندرس : جنگ در حملات هوایی متوقف نخواهد ماند
دو سال پیش زمانی که ایران به صورت آشکاری به حمایت از شورشیان در عراق برخاست جنگی را علیه ایالات متحده آغاز کرد.حمله هوایی آمریکا علیه تاسیسات اتمی ایران گام تحریک کننده دیگری در این جنگ فرسايشي به شمار خواهد رفت.
در کوتاه مدت ، حملات هوایی موثرتر خواهد بود تا اینکه راهکارهای رسانه ای بکار گرفته شود که عموما به آن اعتقاد وجود دارد. با این حال ، جنگ در حملات هوایی متوقف نخواهد ماند. به طور قریب به یقین ایران در عراق و یا جاهای دیگر مقابله به مثل خواهد کرد. جدا از این ، ممانعت از قدرتمند شدن مجدد ايران نیازمند تضعیف حکومت آن است. مگر اینکه ایران پس از حملات هوایی به سادگی عقب نشینی کند – یک سناریوی غیر محتمل – در این صورت آمریکا به خوبی با هدف قرار دادن دارایی های اقتصادی طبقه ثروتمند آنها را تبدیل به نيروي معترض داخلي علیه رژیم می کند.
این وضعیت ممکن است در نهایت پشتیبانی آنها را از جنگ به تحلیل ببرد. اگر هم رژیم مایل به ادامه برنامه هسته ای خود باشد قادر نیست که هزینه های مالی چنین پروژه ای را تامین کند. ما محتملا برنده جنگ علیه سلاح های هسته ای خواهیم بود معهذا هزینه های چنین برخوردی برای اقتصاد و اعتبار آمریکا بسیار حائز اهمیت است.
بنت رامبرگ : نابودي برنامه اتمي ايران با اشغال يا تغيير رژيم
اگر آمريكا بخواهد كه برنامه اتمي ايران را نابود كند يا بايد اين كشور را اشغال كند يا دست به تغيير رژيم بزند. هر راه ديگري تنها به كند شدن گسترش برنامه اتمي ايران منجر خواهد شد و نه توقف آن. تنها شكست آلمان و اشغال اين كشور توانست كه به بلندپروازي هاي نازيسم پايان دهد. با اين وجود تغيير رژيم ممكن است پاياني چون سرنوشت اتحاد جماهير شوروي و آفريقاي جنوبي رقم بزند. يك نمونه استثنا در اين زمينه كشور ليبي است كه در پي نگراني از مبتلا شدن به سرنوشت عراق بلندپروازي هاي خود را رها كرد.
در مقام مقايسه ، حمله سال 1981 اسرائيل به راكتور اسيراك در عراق برنامه اتمي اين كشور را به تاخير انداخت ولي چنانچه بازرسان بين المللي بعد از جنگ 1991 كشف كردند مانع بلندپروازي هاي اين كشور نشد. اورشليم همچنين از ناتواني بغداد در حمله متقابل استفاده كرد. چنين نگراني هايي بر تصميم آمريكا ، شوروي ، هند و مصر مبني بر عدم استفاده از زور عليه دشمنان اتمي در حال ظهور سايه افكنده است. زور مي تواند ترمزي براي برنامه مورد نظر ايران باشد.
۹ مهر ۱۳۸۵
نامه آيت الله خميني ترديدها درباره برنامه اتمي ايران را افزايش مي دهد
سايت انگليسي شبكه تلويزيوني الجزيره كه از قطر برنامه هاي خود را پخش مي كند در مقاله اي اين پرسش را مطرح كرده كه آيا ايران در سال 1988 بدنبال دستيابي به سلاح هسته اي براي پيروزي در جنگ با عراق بوده است؟ متن كامل مقاله به اين شرح است :
گزارش هاي رسيده حاكيست كه كنگره آمريكا با تمديد تحريم هاي پيشين عليه ايران كه در هفته جاري به پايان مي رسد موافقت كرده است. آمريكا ادعا مي كند كه هدف از اين كار جلوگيري از سرمايه گذاري در طرح هاي اتمي ايران است كه مي تواند منجر به توسعه سلاح هاي هسته اي شود. اين لايحه تحريم هاي اقتصادي عليه ايران را به مدت پنج سال تمديد مي كند تا از سرمايه گذاري شركت هاي خارجي در بخش انرژي ايران ممانعت به عمل آورد.
در همين حال انتشار نامه اي از آيت الله خميني در سال 1988 بار ديگر اين ادعا را مطرح كرده كه ايران بدنبال دستيابي به سلاح هسته اي براي پيروزي در جنگ با عراق بوده است. تحليلگران معتقدند همزماني انتشار نامه با تمديد تحريم هاي آمريكا عليه ايران به صورت فزاينده اي بهانه را به واشنگتن مي دهد تا به اقدام عليه تهران دست بزند. اما پرسش اين است كه چرا نامه ياد شده در چنين شرايطي منتشر شده است؟
اين مسئله مي تواند به همگرايي بيشتر واشنگتن و متحدانش كه مخالف برنامه هاي ايران براي دستيابي به فن آوري هسته اي است بيانجامد و چالشي در برابر گفته هاي محمود احمدي نژاد رئيس جمهوري ايران به شمار مي رود كه مي گويد كشورش بدليل مغايرت سلاح هسته اي با اسلام در صدد توليد اين جنگ افزار نيست.
در حالي كه خبرگزاري هاي ايران هيچ اشاره اي به مسئله سلاح هسته اي در نامه نكرده اند تمام خبرگزاري هاي غربي با برجسته كردن آن اعتبار گفته هاي مقامات ايراني مبني بر عدم تلاش براي دست يافتن به جنگ افزار اتمي را زير سئوال برده اند.
نامه آيت الله خميني كه توسط اكبر هاشمي رفسنجاني رئيس جمهور پيشين ايران منتشر شده است به چالش هاي اقتصادي و نظامي ايران در جنگ هشت ساله با عراق اشاره مي كند و اينكه نخست وزير وقت تاكيد كرده كه وضعيت اقتصادي كشور زير صفر است.
در زماني كه ايران آماده مواجهه با آمريكا و سازمان ملل متحد و مقاومت بر سر عدم تعليق برنامه هاي غني سازي اتمي خود بدلايل صلح آميز است نامه آيت الله خميني تنها شك و ترديد ها را درباره اين برنامه افزايش مي دهد.
خميني در نامه سال 1988 از برنامه اتمي ايران مي گويد ( روزنامه اسرائيلي ها آرتص)
۷ مهر ۱۳۸۵
دردسر های تازه اتمی با انتشار نامه محرمانه آیت الله خمینی
انتشار متن نامه محرمانه آیت الله خمینی درباره علل پذیرش قطعنامه 598 و پایان جنگ هشت ساله ایران و عراق با سانسور و دستکاری رسانه های گروهی ایران روبرو شد.
انتشار این نامه در اوج بحث پیرامون علل تداوم جنگ هشت ساله ایران و عراق و دلایل پذیرش قطعنامه پایان جنگ صورت می گیرد که در هفته موسوم به دفاع مقدس میان اکبر هاشمی رفسنجانی جانشین آیت الله خمینی در اداره امور جنگ و محسن رضایی فرمانده وقت سپاه بوجود آمد. اظهارات رفسنجانی در یکی از سخنرانی های خود مبنی بر اینکه نامه محسن رضایی به آیت الله خمینی درباره کمبود امکانات نظامی یکی از دلایل پذیرش قطعنامه 598 بود با تکذیب وی روبرو شد که اعلام کرد نامه یاد شده را خطاب به هاشمی نوشته است و نه خمینی. در واکنش به این تکذیبیه ، دفتر هاشمی رفسنجانی نامه مذکور را انتشار داد که در آن آیت الله خمینی پیرامون علل پذیرش قطعنامه 598 ، از قول محسن رضایی فرمانده وقت سپاه پاسداران آورده است : " تا پنج سال ديگر ما هيچ پيروزی نداريم، ممکن است در صورت داشتن وسائلی که در طول پنج سال به دست می آوريم قدرت عمليات انهدامی يا مقابله به مثل را داشته باشيم و بعد از پايان سال ۷۱ اگر ما دارای ۳۵۰ تيپ پياده و ۲۵۰۰ تانک و سه هزار توپ و سيصد هواپيمای جنگی و سيصد هليکوپتر و قدرت ساخت مقدار قابل توجهی از سلاحهای ليزر و اتم که از ضرورتهای جنگ در آن موقع است باشيم می توان گفت به اميد خدا بتوانيم عمليات آفندی [تهاجمی] داشته باشيم".
تمام خبرگزاری های دولتی ایران که متن نامه را انتشار داده اند بند مربوط به " سلاح لیزری و اتمی " را از نامه آیت الله خمینی حذف کرده اند و خبرگزاری مهر حتی پا را از این فراتر گذاشته و به تحریف آشکار این نامه پرداخته ، تا جایی که درخواست فرمانده سپاه برای در اختیار داشتن جنگ افزار هسته ای را به جمله " قدرت ساختن مقدار قابل توجهی از سلاح های {مختلف}" تغییر داده است. در این میان تنها خبرگزاری ایلنا متن کامل و تحریف نشده نامه را منتشر کرد که آن هم پس از چند ساعت ناچار به سانسور آن شد.
اشاره صریح آیت الله خمینی به در خواست تولید سلاح اتمی توسط یک فرمانده نظامی که اکنون در مسند دبیری مجمع تشخیص مصلحت نظام قرار دارد در حالی بازتاب می یابد که ایران بارها از سوی غرب متهم به تلاش برای ساخت سلاح هسته ای و پنهان داشتن برنامه های اتمی خود به مدت 18 سال شده است. اکنون به نظر می رسد با انتشار این نامه و بند مربوط به ساخت سلاح هسته ای در آن ، دردسر های تازه ای برای ایران در راه باشد آن هم در شرایطی که مذاکرات این کشور با گروه 1+5 به مراحل حساس خود رسیده و رو شدن برگ تازه ای علیه آن می تواند فشارها را بویژه از سوی آمریکا علیه کشورهای میانه روطرفدار مذاکره با ایران افزایش دهد تا آنها نیز به این دیدگاه بپیوندند که باید علیه تهران اقدامات شدیدتری نظیر تحریم اقتصادی و حتی در مراحل بعدی تهاجم نظامی را در دستور کار قرار داد.
از سوی دیگر ، انتشار این نامه نشان می دهد که ایران در صورت داشتن سلاح اتمی و مواجه شدن با تهدیدی چون جنگ ، تردیدی در استفاده از آن نشان نمی دهد همچنان که این موضوع در نامه محسن رضایی به سران کشور نیزبه صراحت مورد اشاره قرار گرفته است. با توجه به این وضعیت ، تهران چگونه قادر به جلب اعتماد جهانی به برنامه صلح آمیز هسته ای خود است در حالی که به صراحت از امکان تولید سلاح هسته ای سخن گفته است ، آن هم در زمانی که به اندازه امروز قوی نبوده است. بدون تردید ایران کشور تناقض هاست و همین رویه موجب شده که اعتماد جهانی نسبت به رفتار سیاست خارجی ایران پایین و حتی از دست رفته باشد.
اصل نامه سانسور نشده آيت الله خمينی درباره پذيرش آتش بس در جنگ ايران و عراق
پاسخ به ابهامات در فرماندهی دفاع مقدس ( مصاحبه محسن رضایی با سایت بازتاب)
نامه محرمانه آیت اله خمینی به روایت خبرگزاری مهر
اشاره به سلاح اتمی در نامه محرمانه آيت الله خمينی ( بی بی سی )
آيا ايران در سال 1988 درصدد دستيابي به سلاح هسته اي بود ؟ (الجزیره انگلیسی )
"جام زهر" خمینی باز می گردد ( آسیا تایمز)