اگر احمدی نژاد منتخب واقعی ملت است، چرا حق عزل وزیر ندارد؟

برکناری و سپس دخالت علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی برای ابقاء حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات، در سمت خود تحلیل ها و تفسیرهای مختلفی در چند روز گذشته در پی آورد که حاکی از آشکار شدن اختلاف میان محمود احمدی نژاد با بالاترین مقام سیاسی و مذهبی نظام اسلامی است.

اما در این میان چند نکته مهم وجود دارد که باید بدان اشاره کرد. نخست اینکه، این رخداد، طلیعه رویدادهای بزرگتر و مهمتر در ماه های آینده است که با نزدیک شدن به انتخابات روز 12 اسفند مجلس شدت بیشتری خواهد گرفت. بر اساس این ضرب المثل که «سالی که نکوست از بهارش پیداست»، می توان در انتظار ماند که جناح به ظاهر یکدست اصولگرایان با چه سرعتی دچار شکاف شده و در آستانه انتخابات مجلس درگیری های سیاسی عمیقی را تجربه خواهد کرد.

نکته دوم اینکه، پس از انتخابات جنجال برانگیز 22 خرداد 1388، معترضان و رهبران مخالفان بارها بر تقلب در شمارش آراء و انتخاب غیر قانونی محمود احمدی نژاد پافشاری کردند. میرحسین موسوی و مهدی کروبی به طور مشخص از «مهندسی آراء» سخن به میان آوردند و خواستار ابطال نتیجه آن شدند.

آیت الله علی خامنه ای به عنوان فصل الخطاب در نظام جمهوری اسلامی یک تنه وارد میدان شد و اعلام کرد که انتخابات سالم برگزار شده و 85 درصد مردم به صورت پر شور در انتخابات شرکت کردند. وی، محمود احمدی نژاد را منتخب آراء 24 میلیون یا 63 درصد رای دهندگان دانست و خواستار پایان اعتراض ها شد.

هواداران دولت و رهبر در دو سال گذشته بر طبل رای 63 درصدی محمود احمدی نژاد کوبیدند و آن را به رخ مخالفان کشیدند. روزنامه کیهان نیز که این روزها شمشیر مخالفت با دولت احمدی نژاد را از رو بسته است، در طعنه به مخالفان، بارها رای کروبی را کمتر از آراء باطله دانست.

با این توصیف، رهبر جمهوری اسلامی تمام تخم مرغ های خود را در سبد احمدی نژاد قرار داد و در دو سال گذشته به شدت از «رییس جمهور منتخب مردم» حمایت کرد. انتظار می رود زمانی که فردی منتخب واقعی 63 درصد رای مردم است و نه برکشیده توسط نظامیان و ناشی از تقلب های گسترده در انتخابات، صاحب این اختیار باشد که بر اساس قانون اساسی، وزیران خود را منصوب و هر زمان که خواست بتواند آنها را عزل کند.

اگر رای آقای احمدی نژاد واقعی است و این «انتخاب مردم» از سوی جمهوری اسلامی روی سر گذاشته می شود، چگونه است که رهبر جمهوری اسلامی به خود حق می دهد تا وزیر معزول اطلاعات را به سر کار خود باز گرداند. مگر نه اینکه 63 درصد رای دهندگان، به محمود احمدی نژاد اعتماد کرده اند و او حق دارد بر اساس قانون اساسی در مورد کابینه خود تصمیم گیری کند؟ رهبر جمهوری اسلامی بر اساس کدام حق مانع انجام این اختیار می شود؟ آیا این حرکت رهبر جمهوری اسلامی ایران خط بطلانی بر ادعاهای دو ساله نظام جمهوری اسلامی ایران در مورد برگزاری انتخابات سالم و بدون تقلب در خرداد 1388 نیست؟

 آیا نباید از این رفتار سیاسی به عنوان شاهدی زنده بر این واقعیت استفاده کرد که انتخابات یاد شده، مهندسی شده از سوی آیت الله خامنه ای، سپاه پاسداران و نیروهای بسیج بود تا منتخب واقعی مردم روی کار نیایید؟ آیا رهبر جمهوری اسلامی به این اندیشیده است که دچار چه تناقض گفتاری و کرداری در حمایت از محمود احمدی نژاد و بعد وتوی تصمیم های وی شده است؟

به نظر می رسد محمود احمدی نژاد قصد داشته تا از این برگ برنده استفاده کرده و بالاترین اختیاری که یک رییس جمهور تاکنون داشته است را تحقق ببخشد. اما به نظر می رسد در حالی که خامنه ای بازی باخت- باخت را آغاز کرده است، محمود احمدی نژاد هنوز فرصت های دیگری در اختیار دارد تا نشان دهد آیا همچنان مهره کودتاگران است یا قرار است خود نقشی مهمتر در صفحه شطرنج ایران ایفاء کند.

«صانع ژاله »؛ قربانی کشته سازی حکومت؟

اعتراض های روز 25 بهمن در تهران و برخی از شهرهای ایران بیش از آنچه که همگان انتظار داشتند پر سر و صدا و از نگاه مخالفان دولت  یک «پیروزی بزرگ» محسوب می شود؛ چرا که بر خلاف تمام شعارها، تبلیغات و سخنان رسانه های دولتی و هواداران حکومت مبنی بر اینکه «جنبش سبز» مرده است، تظاهرات روز دوشنبه نشان داد که مطالبات مردم ایران همچنان باپرجاست و حکومت نمی تواند بار دیگر چشمان خود را بر واقعیات ببندد و باید هر چه سریعتر به این مطالبات پاسخ لازم را بدهد.

اما در این میان به ناگهان خبری به سرعت از سوی رسانه های دولتی و فرماندهان انتظامی در بوق و کرنا شد که یک دانشجوی بسیجی به نام «صانع ژاله» که در دانشکده هنر دانشگاه تهران تحصیل می کرد روز 25 بهمن به «ضرب گلوله منافقین» و یا به تعبیر سایت الف، وابسته به احمد توکلی، «آشوبگران اسرائیلی» کشته شد.

رسانه های دولتی در گزارش های کپی شده از روی دست یکدیگر، ویژگی های مشابهی برای این دانشجو بیان کردند و جملگی بر «حافظ قرآن بودن» وی و اینکه او «فرزند یکی از خانواده های متدین و مذهبی» است تاکید کردند. این رسانه ها همچنین اعلام کردند که قرار است روز چهارشنبه مراسم تشییع جنازه این دانشجو برگزار شود که به نظر من باید تمام معترضان و دانشجویان به طور یکپارچه و با نشان سبز در این مراسم شرکت کنند تا به همگان نشان دهند هیچ ارتباطی با این ترورهای مشکوک ندارند و اتفاقا حرکت و اعتراض آنها مسالمت آمیز است.

اما چرا این ترور مشکوک است و چرا نیروهای انتظامی که تمام راه ها را بسته بودند و در صحنه حاضر بوده اند نتوانسته اند «ضارب موتورسوار» را دستگیر کنند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد رسانه های دولتی در پوشش خبر کشته شدن صانع ژاله دچار تناقض گویی های زیادی شده و به احتمال زیاد دستگاه های امنیتی و اطلاعاتی مانند قضیه «بسیجیان شهید شده در جریان فتنه 88» دست به کار شده اند تا برای حکومت کشته سازی کنند.

بر خلاف سال گذشته که زمان زیادی طول کشید تا حکومت بر روی کشته شدن عده ای از بسیجیان و نیروهای امنیتی در جریان نا آرامی های پس از انتخابات تبلیغ کند، ولی در این زمان به فاصله کمتر از 24 ساعت خبر از کشته شدن یک «دانشجوی بسیجی» با نام و مشخصات کامل، ویژگی های شخصیتی وی و پیشینه خانوادگی اش داد تا به سرعت فضای رسانه ای را از مخالفان برباید و زمینه را برای برخورد شدیدتر با موسوی و کروبی فراهم کند.

در  این زمینه در حالی که خبرگزاری های دولتی از جمله ایرنا، فارس و مهر با قطعیت از بسیجی بودن صانع ژاله سخن گفته اند ولی برخی از سایت های اصولگرایان از جمله جهان نیوز گفته اند که وی «سابقه بسیجی دارد.» بدون تردید این دو مسئله با هم تفاوت دارد؛ فرق است بین کسی که بسیجی است و کسی که سابقه آن را دارد همچنان که بسیاری از بازداشت شدگان حوادث دو سال اخیر حتی حضور طولانی مدت در جبهه و یا «صحنه های انقلاب» داشته اند ولی بعد مخالف از کار در آمده اند.

دوم اینکه، خبرگزاری ایرنا روز سه شنبه، مصاحبه ای با فرماندار پاوه را بر روی خروجی خود فرستاده است که وی اطلاعاتی را درباره روستای محل تولد، خانواده  و برنامه تشییع جنازه صانع ژاله بیان کرده است.

صرفنظر از اینکه این خبرگزاری که خود را حرفه ای می داند ولی اخبار تظاهرات 25 بهمن را سانسور می کند، در متن خبر خود تناقض هایی را نشان داده است. در حالی که فرماندار پاوه در ابتدای این مصاحبه به صورت قطعی می گوید که صانع ژاله «با تيراندازي مستقيم منافقين به درجه رفيع شهادت نايل آمد» ولی در بخش دیگری فراموشکار می شود و می گوید: «تحقيقات 

كارآگاهان براي شناسايي ضارب و انگيزه قتل، از ديروز آغاز شده است.»

نکته مهم دیگر، محل کشته شدن این «دانشجو» است که خبرگزاری های دولتی بار دیگر به تناقض گویی مبتلا می شوند. در حالی که خبرگزاری ایرنا، محل کشته شدن صانع ژاله را «حوالی میدان انقلاب» اعلام می کند ولی خبرگزاری فارس می گوید که وی در «خیابان امیر اکرم» کشته شد!

به نظر می رسد که دستگاه های امنیتی با سناریو سازی قصد دارند تا زمینه را برای بگیر و ببند بیشتر و اتهام وابستگی موسوی و کروبی به نیروهای خارجی را فراهم کنند و با قتل های سازماندهی شده، معترضان را عوامل آشوب طلب و تروریست معرفی کنند. در این میان نیز قربانیان خود را از میان افراد سطح پایین در بسیج انتخاب می کنند که علاوه بر پشتوانه دانشجویی بتوانند توده های نا آگاه از عمق حوادث ایران را فریب دهند.

ولی بدون تردید بسیاری متوجه شده اند که این حنا دیگر رنگی ندارد و حکومت نیز نمی تواند با کشته سازی و تبلیغات دروغین تا ابد سر خود را مثل کبک زیر برف کرده و به سوت و کف عده ای هوادار مزدبگیر خود اکتفاء کند.


این هم داستانی از صانع ژاله در یکی از نشریات  روشنفکری «جنگ نرم»- اینجا

مخمصه عجیب آیت الله خامنه ای در نمازجمعه 15 بهمن

آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، در هفته های اخیر در مخمصه ای عجیب افتاده است. اوضاع داخلی ایران و  تحولات منطقه ای بویژه در تونس و مصر به رغم تحلیل های سفارشی ارائه شده از هواداران دولت و ائمه جمعه وضعیت دشواری برای حکومت یکدست پس از سرکوب های دوران انتخابات ریاست جمهوری رقم زده است.

آیت الله خامنه ای که در قبال درگیری های لفظی مقام های جمهوری اسلامی در هفته های اخیر سکوت معنی داری داشته است قرار است در نمازجمعه روز 15 بهمن ماه حضور پیدا کند. فارغ از اینکه هفته اخیر با روزهای پیروزی انقلاب بهمن 57 مصادف شده است و این ظاهرا بهانه حضور رهبر جمهوری اسلامی در این مراسم است ولی مسائل بسیار مهمتری وجود دارد که نیازمند اعلام موضع ولی فقیه جمهوری اسلامی است.

انتظار می رود که آیت الله خامنه ای بخش عمده ای از سخنان خود را به تحولات خاورمیانه و اعتراض های تونس و مصر اختصاص دهد و در ادامه تحلیل های سفارشی به ائمه جمعه مبنی بر اینکه این رخدادها ناشی از تاثیر «انقلاب اسلامی» است، محورهای تحلیل خود را به اثربخشی سیاست های نظام جمهوری اسلامی و ولایت فقیه در منطقه استوار سازد و حرکت های اعتراضی در منطقه را ناشی از فساد رهبران تونس و مصر، سرسپردگی آنها به غرب و بویژه آمریکا، سرکوب اسلام گرایی و خیزش اسلامی در خاورمیانه معرفی کند.

وی که محمد حسن ابوترابی فرد، نایب رییس مجلس، او را «معمار جدید خاورمیانه» خوانده است سعی خواهد کرد تا با حمله به آمریکا و طرح آن برای «خاورمیانه جدید» در سال 2006، اعلام کند که اکنون خاورمیانه اسلامی شکل گرفته است. ولی هیچ اشاره ای به وضعیت سوریه، همپیمان اصلی ایران، که حکومت آن چون مصر و تونس از دیکتاتوری رنج می برد نخواهد کرد.

وی در ادامه به اختلافات گسترده در میان سران جمهوری اسلامی ایران نقب خواهد زد و پرخاشگری های آنها به یکدیگر در هفته های اخیر را خواست دشمنان اسلام و جمهوری اسلامی ایران خواهد دانست و مانند 32 سال گذشته که جمهوری اسلامی همواره شرایط را «حساس» می داند خواستار وحدت میان مقام های جمهوری اسلامی برای مقابله با توطئه های خارجی برای ایجاد اختلاف در میان صفوف دولتمداران می شود.

اما احتمالا مانند دفعات پیشین از دولت احمدی نژاد حمایت جدی و سرسختانه ای نخواهد داشت تا به بدینوسیله رضایت سایر اصولگرایان که جملگی علیه احمدی نژاد متحد شده اند را جلب کند.

به نظر می رسد رهبر جمهوری اسلامی ایران شدیدا نگران وضعیت نابسامان اقتصادی و افزایش اعتراض ها در ایران و احتمال سرایت طوفان حرکت های مردمی در مصر و تونس به ایران است، لذا در گام اول سعی خواهد کرد تا جایی که امکان دارد این حرکت ها را به نفع جمهوری اسلامی مصادره کند و در گام بعدی فشار زیادی به دولتمداران وارد آورد تا اختلافات خود را علنی نکنند. از این روست که علی لاریجانی روز 12 بهمن در واکنش به تذکر یک نماینده مجلس مبنی بر چرایی عدم واکنش به نامه احمدی نژاد، گفته است: «عدم موضع‌گيری در مورد نامه احمدی‌نژاد به علت نهی رهبری بود».

اظهارات اخیر خامنه ای؛ برهم خوردن بازی اصولگرایان به نفع احمدی نژاد

آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، روز یکشنبه در دیدار با «جمعی از دانشجویان» تلاش کرد تا چهره ای بی طرفانه در وقایع سیاسی ایران از خود نشان دهد ولی در لابلای سخنان خود بار دیگر در زمینه دعوای میان مجلس و دولت، به نحو بارز و آشکاری از دولت محمود احمدی نژاد حمایت کرد و نمایندگان و بویژه رییس مجلس را به صورت تحقیرآمیزی مورد عتاب قرار داد. متن سخنان رهبر ایران  

رهبر ایران در سخنان خود «با انتقاد از اقدام مسئولان در علنی کردن اختلافات افزودند: در این باره تذکر جدی داده شده است.»  

اشاره آیت الله خامنه ای به مواضع اخیر علی لاریجانی است که دولت محمود احمدی نژاد را به باد انتقاد گرفته و وی را به قانون شکنی متهم کرده بود. لاریجانی حتی مصوبه های مجلس را که از سوی محمود احمدی نژاد نادیده گرفته می شد راسا ابلاغ رسمی کرد. 

به نظر می رسد این «تذکر» آن قدر جدی بوده است که سبب شد تا علی لاریجانی هفته گذشته و پس از شش ماه وقفه، به سرعت جلسه سران قوا را برگزار کند و در آن وی و برادرش، رییس قوه قضاییه، از لزوم تعامل با دولت سخن بگویند، چرا که مجلس و قوه قضاییه با روی کار آمدن صادق لاریجانی، مدنآاساسا هیچ مشکلی با یکدیگر نداشتند.

علی لاریجانی همچنین روز یکشنبه در آغاز جلسه علنی مجلس خواستار همدلی و صمیمیت میان مجلس و دولت شد. بدیهی است که «تذکر جدی» آیت الله علی خامنه ای در این زمینه، کفه ترازو را به نفع دولت احمدی نژاد سنگین کرده است.

در این زمینه نکته مهم دیگری در سخنان آیت الله خامنه ای به چشم می خورد و آن حمایت تلویحی از تجمع هواداران دولت تحت نام دانشجویان بسیجی، مقابل مجلس شورای اسلامی بر سر موضوع وقف دانشگاه آزاد اسلامی بود.

در این تجمع که اول تیرماه برگزار شد، افراد حاضر که از سوی نمایندگان هوادار دولت حمایت می شدند شعارهایی چون «ننگ ما، ننگ ما، رئيس مجلس ما»، «مجلس لاريجاني تو مشت رفسنجاني»، «خانه ملت وقف جاسبي»، «جاسبي خيانت مي كند مجلس حمايت مي كند» سر دادند و مهمتر از همه اعلام کردند که مجلس را به توپ خواهند بست. علی لاریجانی، رییس مجلس در واکنش به این تجمع، معترضان را افرادی «غوغاسالار»، «کج فهم» و« بی منطق» خواند.

حال با این پیشینه، رهبر جمهوری اسلامی در سخنان روز یکشنبه خود می گوید: «در این زمینه اظهار نظری نمی کنم البته شعارهای اکثر تجمع کنندگان بد نبود اما برخی شعارهای تند دادند که طبعاً این دانشجویان نیز باید نقدپذیر باشند.»

آیت الله خامنه ای در حالی به «نقد پذیر» بودن این دانشجویان رضایت می دهد که هم رییس مجلس شورای اسلامی و هم بسیاری زا نمایندگان مجلس شورای اسلامی خواستار برخورد شدید با توهین کنندگان به مجلس شده بودند.

اگر این موضعگیری رهبر ایران را در کنار دیدگاه دیگر وی بگذاریم می توان پی برد که محور سخنان روز یکشنبه آیت الله خامنه ای دفاع کامل از دولت احمدی نژاد در دعوای دیگری است که میان اصولگرایان جریان دارد و آن جدال بر سر اسفندیار رحیم مشایی است

خامنه ای در جلسه روز یکشنبه، «درباره سخنان یکی از دانشجویان در انتقاد از عملکرد برخی همکاران رئیس جمهور گفت: من در این زمینه ورود و قضاوتی نمی کنم البته ممکن است اشکال و ایراد وارد باشد اما باید مسائل را اصلی – فرعی کرد و مراقب بود که مسائل درجه دوم، جای مسائل اصلی و تعیین کننده را نگیرد.»

اهمیت موضعگیری رهبر جمهوری اسلامی از آن رو روشن می شود که وی و سپاه پاسداران مهمترین حامی دولت محمود احمدی نژاد بودند که در جریان انتقادهای اصولگرایان سرشناسی چون آیت الله محمد تقی مصباح یزدی، محمد یزدی، احمد توکلی و سید حسن فیروزآبادی، رییس ستاد نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، از اسفندیار رحیم مشایی بر سر «مکتب ایرانی»، باید تکلیف خود را روشن می کردند.

آیت الله خامنه ای در اظهارات روز یکشنبه خود بر این نکته تاکید کرد که «باید مراقب بود مسائل درجه دوم، جای مسائل اصلی و تعیین کننده را نگیرد.» در ادبیات رهبر جمهوری اسلامی مشخص است که موضوع اسفندیار رحیم مشایی که به یک دغدغه برای اصولگرایان تبدیل شده است یک موضوع درجه دوم تلقی می شود و نباید دولت را به خاطر آن تحت فشار قرار داد.

از یکسال پیش که اعتراض های خیابانی به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری به شدت از سوی سپاه پاسداران و با دستور مستقیم رهبر جمهوری اسلامی ایران سرکوب شد آیت الله خامنه ای ذره ای از حمایت از دولت مطلوب خود عقب نشینی نکرده است.

اگر تا دیروز اصلاح طلبان مورد عتاب رهبر ایران بودند امروز به اصولگرایان نیز «تذکر جدی» داده می شود که از دولت محمود احمدی نژاد حمایت کنند. به نظر می رسد بازی درون اصولگرایان با موضعگیری های اخیر آیت الله خامنه ای به نفع احمدی نژاد رقم خورده است.یت اللهآ

موج تازه حمله به رحیم مشایی؛ آیا چشم اسفندیار دولت دهم هدف قرار می گیرد؟

اظهارات تازه اسفندیار رحیم مشایی، رییس دفتر رییس دولت دهم، در باره لزوم معرفی مکتب ایرانی به جای مکتب اسلام، بار دیگر خشم اصولگرایانی را برانگیخت که از چند سال پیش چشم اسفندیار دولت محمود احمدی نژاد را نشانه رفته اند.

تفاوت دور تازه انتقادها از رحیم مشایی به دایره وسیع تر و بلندپایه تر منتقدین رییس دفتر محمود احمدی نژاد باز می گردد. در حالی که دایره منتقدین در گذشته بیشتر روحانیون درجه پایین، ائمه جمعه و یا حداکثر برخی از نمایندگان تندرو مجلس را در بر می گرفت این بار افراد استخوانداری در طیف اصولگرایان نظیر آیت الله محمد تقی مصباح یزدی ، آیت الله محمد یزدی و سرلشکر سید حسن فیروزآبادی پیکان حمله را به سوی اسفندیار رحیم مشایی نشانه رفته اند.

ویژگی این افراد حمایت از دولت اصولگرا در برابر مخالفان سر سخت آن در جامعه که در قالب جنبش سبز فعالیت می کنند و همراهی با خواسته های محمود احمدی نژاد است. اما به نظر می رسد به رغم هزینه های گسترده ای که اصولگرایان در یکسال گذشته برای دولت آقای احمدی نژاد صرف کرده اند و تا بی اعتبار کردن نظام جمهوری اسلامی به دلیل سرکوب گسترده معترضان به نتیجه انتخابات پیش رفته اند، این دولت نتوانسته نه در عرصه داخلی و بویژه اقتصادی سبد اصولگرایان را پر بار کند و نه در عرصه خارجی به امتیازگیری از قدرت های بین المللی در عرصه برنامه هسته ای دست بزند.

از سوی دیگر، گسترده شدن دایره اقتدار و چالش قوه مجریه با مجلس و قوه قضاییه که در برخوردهای اخیر آن با رییسان مجلس شورای اسلامی و قوه قضاییه رخ نمود و همچنین تلاش برای کنار زدن روحانیت از ارکان اصلی حکومت، اصولگرایان را به این نتیجه رسانده که دولت محمود احمدی نژاد در صدد خالی کردن زیر پای آنها با استفاده از امکانات این طیف است.

همچنین سخنان اسفندیار رحیم مشایی گامی در مسیر تبلیغات زودرس انتخابات ریاست جمهوری ارزیابی شده است که همواره محل نزاع و رقابت در طیف اصولگرایان بوده است.

با توجه به حملات شدید و گسترده ای که اصولگرایان سنتی علیه رحیم مشایی و به طور غیر مستقیم محمود احمدی نژاد صورت داده اند یک نکته بارز مشخص شد و آن اینکه نظام جمهوری اسلامی ایران و آیت الله علی خامنه ای به رغم تمام تلاش های خود نمی توانند به جامعه و نظام بین المللی بقبولانند که سیستم سیاسی ایران با وجود اخراج اصلاح طلبان همچنان یکدست است.

در غیاب اصلاح طلبان در حکومت، اکنون اختلافات درون اصولگرایان به شدت رخ نموده و نتیجه آن سازگاری کوتاه مدت با یکدیگر و در نهایت حذف یکی از آنها در صورت ادامه حیات نظام جمهوری اسلامی است.

در این میان و برای حل بحران اخیر درون جناحی، موضعگیری دو نیروی اساسی در جمهوری اسلامی ایران ضروری است. نخست سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در بسیاری از حوزه ها امتیازات زیادی از دولت محمود احمدی نژاد دریافت کرده و به عنوان مهمترین حامی پادگانی آن در آمده است. نیروی دوم، رهبر جمهوری اسلامی است که در خطبه های نمازجمعه روز 29 خرداد سال 1388 اعلام کرد که «نظرات آقای رییس جمهور به نظرات وی نزدیک است.»

آیت الله خامنه ای در یکسال گذشته بارها در داوری بین دولت و سایر نهادها بویژه مجلس شورای اسلامی به صراحت یا به صورت تلویحی جانب دولت احمدی نژاد را گرفته است. اکنون وی با توجه به موج شدید حملات علیه اسفندیار رحیم مشایی باید تصمیم بگیرد که همچنان از دولت محمود احمدی نژاد و شخص رییس دولت دهم حمایت کند یا اینکه قلوب سایر اصولگرایان را تحبیب نماید.

بی تردید موضع آیت الله خامنه ای در این زمینه کافی نخواهد بود چون این محمود احمدی نژاد است که با توجه به اطلاعش از نیاز نظام جمهوری اسلامی به وی اکنون در موضع برتری قرار دارد و بدون شک حاضر نخواهد شد تا از اسفندیار رحیم مشایی که گفته می شود مراد اوست دست بکشد.  

دولت دهم بدون آقای رحیم مشایی یکی از پایه های اصلی خود را از دست خواهد داد و شاید دستور رهبر جمهوری اسلامی به حذف وی، به قهر رییس دولت دهم برای پایداری بر موضع خود منجر شود.

شکست فاجعه بار برای کودتا؛ راهپیمایی های دولتی به زمین گرم خورد

در روزهای اخیر مقام های جمهوری اسلامی ایران حملات شدیدی را علیه معترضان، رهبران آنها و اکبر هاشمی رفسنجانی انجام دادند و همزمان توپخانه تبلیغاتی خود را برای نشان دادن اینکه هواداران آنها حضوری باشکوه و تاریخی در راهپیمایی روز جمعه، 27 آذرماه، خواهند داشت به کار انداخته بودند.

فردی چون محسن رضایی که بلوک قدرت را بر شرف انسانی ترجیح داده است در مقام یک اولتیماتوم دهنده از میر حسین موسوی و مهدی کروبی خواست تا از این آخرین فرصت خود استفاده کرده و با حضور در نماز جمعه دست بیعت به سوی آیت الله خامنه ای، رهبر کودتا، دراز کنند.

اما چه اتفاقی افتاد؟ روز جمعه فرا رسید و به رغم تمام تبلیغات دولتی، سنگ تمام سازمان صدا و سیما، بیانیه های سپاه و دستگاه های دولتی و بسیج تمام نیروهای حقوق بگیر، تصاویر منتشره از سوی خبرگزاری های داخلی بیانگر شکست سنگینی برای نظام جمهوری اسلامی ایران بود که نشان داد دوره 30 ساله اقتدار آن دچار فروپاشی شده است و دیگر قادر نیست مانند سابق به بسیج توده ها بپردازد. عکس اینجا

بد نیست مقام های جمهوری اسلامی با دقت به تصاویر نگاه کنند و اگر دچار ضعف قوه باصره (بینایی) هستند از انواع تلسکوپ ها هم بهره بگیرند و ببینند تمام آن زور زدن ها و تلاش ها برای سرکوب جنبش سبز و معترضان به زمین گرم خورده است و حتی اگر به سبزها اجازه ندهند تا راهپیمایی مستقل داشته باشند - که با افتضاح روز جمعه بعید است مجوز بدهند - تا همین جا هم قدرت معترضان استواری خود را نشان د اده است.

اکنون با نتیجه ای که از راهپیمایی های دولتی روز جمعه به دست آمد جنبش سبز و رهبران آنها باید قضیه پاره کردن عکس آیت الله خمینی را پشت سر بگذارند و به روال سابق در استفاده از مناسبت های دولتی برای نشان دادن اعتراض خود ادامه دهند.

انتظار می رود که با شکست روز جمعه، رهبر جمهوری اسلامی که سازمان دهنده اصلی کودتای 22 خرداد است اندکی از پیله درونی خود به در آید و ببیند که باد از کدام سو وزان است.

جملات قصار مسئولین جمهوری اسلامی پس از پاره شدن عکس آیت الله خمینی

در روزهای اخیر و بویژه پس از آنچه که اهانت به آیت الله روح الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، در دانشگاه های ایران خوانده شده است مسئولان رده اول و پایین نظام اسلامی جملات قصاری بر زبان آورده اند که در نوع خود جالب توجه است. در زیر به چند نمونه اشاره می شود:

* آیت الله علی خامنه ای: «وقتى همه آدم‌ هاى فاسد از سلطنت طلب ها، توده ‌اى‌ها و حتى رقاصان و مطربان فرارى از كشور از بعضى افراد حمايت مى ‌كنند، اينها بايد چشمشان باز شود و بدانند كه لابد كارشان يك ايرادى دارد.» اینجا

* روح الله حسینیان: خاك بر سر شما كه حتي از صدام هم كمتر هستيد زيرا وي در زمان اعدام خود گفت تنها مردي كه در عالم پيدا مي ‌شود آيت ‌الله خميني است. اینجا

* حجت الاسلام شجونی: بسیجی‌ها ،‌سپاهی‌ها، روحانیت و مردم کوچه و بازار با چنگ و دندان ولایت فقیه و رهبری مقام معظم رهبری نگه ‌دارند و به دشمنان جنایتکار این انقلاب می‌ گویم اگر آقا لب تر کند خرخره این آقایان را می جویم. اینجا

* احمد خاتمی: «بسیار خب، ما دروغ می گوییم، رسانه های خارجی که دروغ نمی گویند. آنها نیز همین تصاویر را پخش کردند.» اینجا

* احمدی نژاد: اسلاف این افراد با تحریک طاغوت سال 56 نسبت به امام اهانت کردند اما امروز طاغوت و حامیانش در قعر جهنم هستند. اینجا